ECOLE NATIONALE SUPERIEURE D'ARCHITECTURE DE MONTPELLIER. 12-10-2007

Helaas is er van al het geplande reizen tussen de Franse les en de start van het nieuwe schooljaar toch niet zoveel in huis gekomen, maar dat betekend ook dat ik hier dus wel genoeg om handen had om het niet elders te moeten gaan zoeken.

Het bezoek van Liene en Bert was ultrafijn. Stadsbezoeken en uiteraard: zoobezoek, hoe kan het ook anders voor een Aerts? McFlurry's Noix De Pécan snoepen op de Place de la Comedie. Zeer moeilijk afscheid ook achteraf! Caroline en Ine Leen meegenomen naar de lokale erasmusfeesten een fijn toeristenweekend in Nîmes doorgebracht.
Tussen het strand en de feesten door veel cultuur opgesnoven en het kleine stadje Béziers verkend.

De herfst kondigde echter ook hier in het Zuiden van Frankrijk een gematigder feesten aan: gewerkt zal er worden!
Zoals in alle hogescholen verliep de eerste week hier behoorlijk chaotisch: nergens een aanwijzing over het lokaal waar de cursus zal doorgaan, als erasmusstudent heb je er dan ook het raden naar of je wel in het juiste lokaal zit als er iemand de ontwikkeling van de doorboring van een prisma met een piramide uit de doeken begint te doen, sommige docenten nemen nog verlof tot eind november, van sommige cursussen is men nog niet zeker wat met erin wil behandelen, van anderen weet men niet eens of ze hem überhaupt nog wel gaan geven dit jaar.
Dit soort zooi heb je echter overal en over de opvang van erasmusstudenten heb ik hier zeker niet te klagen. In Antwerpen daarentegen heb ik vaak medelijden met die arme buitenlandse schaapjes die compleet verloren lopen.
Tijdens een eerste onthaalmoment werd de werking van de school een beetje uiteengezet en er was een welkomswoordje van de directrice.(Iedereen super gastvrij en behulpzaam) Ook een zeer geforceerde kennismaking met de andere erasmusstudenten op school: we zijn met zo'n 40-tal en buiten de Duitsers (weeral) zijn er niet meer dan twee studenten die dezelfde moedertaal spreken. Goed voor de integratie dus :-).
Nog twee Belgen van La Cambre in Brussel, maar geen enkele andere Vlaming. En zo hoort het ook. De namiddag werd op een minder geforceerde manier afgesloten met een welkomsapperitief georganiseerd door de vrijwilligers van La K'Fet, een cafetaria'tje georganiseerd voor en door studenten. C'était sympa!

De tweede week is de studio wel reeds van start gegaan en het werd me meteen duidelijk dat de intensiteit ervan en het niveau zeker niet moeten onderdoen voor de Studio's in Antwerpen. En misschien dat hij zelfs nog wel een beetje zwaarder zal zijn. Ik zit in de Studio 'Projet Urbain' bij twee jonge docenten en de opdracht is volledig gericht op urbanisme dus ik ben content: dat is waarvoor ik kwam.
De opdracht bestaat erin een van de kleine communes (Boirargues) in het randgebied van de verstedelijkte agglomeratie Montpellier op te waarderen door middel van de ontwikkeling van een nieuwe woonwijk aan weerszijden van de Avenu de la Mer (een zeer drukke rijksweg die Montpellier met de kust verbindt).
Hopla, iedere week presentatie van je analyses en ontwerpen en die begeleidingen verlopen hier op een geheel andere manier dan in Antwerpen: iedere week hangt elke student zijn werk aan de muur en ieder onderdeel wordt in groep besproken. Goed systeem om een overzicht te krijgen van de verschillende persoonlijke benaderingen en interpretaties van de opdracht, maar het vergt wel een enorme inspanning om je een ganse dag op presentaties die telkens over hetzelfde onderwerp handelen, te concentreren.
En zeker als je dan tegelijk een vreemde taal moet begrijpen en ook de inhoud moet vatten.

Maar niet getreurd, eens we een aantal weken bezig zijn zal ik ook wel in het ritme komen dat de studenten hier blijkbaar aangeboren hebben (Zuiderse mentaliteit? ONEE) en de andere vakken vallen best mee.
'Ville et Territoires', een vak over de historiek van de méditerrane stad; 'Processus de Conception', een vak over ontwerpmethodologie, 'urbanisme operationnel' is een lezingenreeks over stedenbouw, 'Informatique 3 et 4' over Autocad 2D en 3D, andere 3D programma's en de constructie van websites en tot slot m'n favoriet: Pratiques Plastiques Projet Personnel. Een vak waarbij je in kleine groepjes rond allerlei vormen van beeldende kunst werkt. Ik heb gekozen voor Prof Liebard: een echte PaulusDeBoskabouter waarbij je sculpturen in beton mag maken. Zie foto's op Picasa: aan de slag met hamerkeu, zaagskeu en beitelkeu.
Kan je je ooit inbeelden dat we zoiets zouden doen op het immer functionalistische Henry Van De Velde Instituut in Antwerpen? Ik denk het niet.

Tot zover de uiteenzetting over ENSAM. En aangezien het drukke uurrooster het in de week niet toelaat s'avonds de bloemetjes buiten te zetten, nemen we het er in het weekend dan maar deftig van.